چرا اتوموبیل شخصی؟

اتومویل سخصی ؟ بشر از گذشته های دور نیاز به حمل و نقل را درک کرده و جهت برطرف کردن این نیاز ابتدا از چهارپایان و بعدها با توسعه صنعت گاری، درشکه، دوچرخه، موتورسیکلت و اتوموبیل بکار آمدند.
ابتدا لاستیک خودروها توپور بودند. بعدها با پیشرفت تکنولوژی از تیوب استفاده شدو لاستیکها باصطلاح بادی شدند.
امروزه صنعت تولید لاستیک خودور بسیار پیشرفت کرده. تایرهای رادیال و ران فلت با توسعه صنعت در این باب بسیار پیشرفت کرده و تنوع بالایی دارند.
اما این مسائل به همان نکته اول برمیگردد. نیاز بشر به استفاده از وسیله ای برای حمل و نقل. ولی میزان استفاده و نوع نگرش به داشتن آن بصورت شخصی امری دیگر است.
آیا تابحال به آن فکر کردید استفاده از اتوموبیل شخصی و حتی داشتن آن چه مزیت و سودی برای شما در ادامه زندگی دارد؟
آیا کمپانی های بزرگ خودرو سازی در پیشبرد این هدف در ذهن شما بعنوان مخاطب تاثیرگذار بوده اند؟
چرا در رویای اغلب ما انسانها یک خودرو شخصی قرار دارد؟
بهتر نبود وسیله نقلیه عمومی ترویج میشد؟
جوامع پیشرفته دنیا تقریبا به این نتیجه رسیده اند ولی بزرگترین کمپانی های تولید اتوموبیل شخصی نیز در این کشورها قراردارند.
بهتر بیاندیشیم. آیا تحمل ترافیک های طاقت فرسا در شهرهای پرجمعیت بهتر است یا استفاده از حمل و نقل سازمان یافته پیشرفته؟
آلایندگی چند خودرو شخصی در گنار هم بیشتر است یا یک خودرو عمومی؟
در هر صورت باید سعی کنیم نگرش خود را نصبت به استفاده از وسیله نقلیه شخصی تغییر دهیم.

در شهرهایی مانند اسلو (نروژ)، مادرید (اسپانیا)، چنگدو (چین)، هامبورگ، کپنهاگن و … سالهاست قوانینی وضع شده تا استفاده از وسایل نقلیه شخصی و آلاینده در سطح شهر و یا در مرکز شهر ممنوع گردد.

بسیاری از بیماریهای قلبی و تنفسی بر اثر استفاده بی دلیل و اندکی خودخواهی و فکر نکردن به عقوبت استفاده از وسایل شخصی تک سرنشین شکل میگیرد.

بتازگی در ایران شرکتهای معتبر و خوبی همانند اسنپ در زمینه حمل و نقل عمومی واردشده اند که نوید آینده خوبی برای رهایی از آلودگی هوا خواهد داشت.